माझा बाप्पा

प्रिय बाप्पा


खरं तर मी फार काही  श्रद्धाळू नाही . पूजाअर्चा , होमहवन , उपासतापास यांच्या तर वाट्यालाही जात नाही .




रोज संध्याकाळी देवघरात दिवा लावून , शुभंकरोती म्हणून अगदी मनापासून नमस्कार करून                       




तू फक्त   "ताकद दे " अशी हक्काची मागणी करणारी मी , या दहा दिवसांची आतुरतेने वाट पाहत असते .




तुझ्या येण्याच्या कल्पनेने सुद्धा घराघरात नवंचैतन्य निर्माण होते . पुरण पोळी  ,मोदक आणि रोज प्रसादासाठी




गोडधोड पदार्थ करून दमायलाही होत नाही . या दहा दिवसात हॉटेलची आठवणही येत नाही .




काय घेऊन येतॊ स रे तू ? चैतन्य ,  ऊर्जा , बरोबर ना  ?




            खरंतर  तू अगदी कणाकणात आहेस , हे आम्हाला माहित नाही असे मुळीच नाही , पण वर्षभर  पुरेल




अशी ऊर्जा द्यायला तुला अगदी असं , स्पेशल यावं  लागतं  , हो ना ?




संध्याकाळी आरती साठी लगबगीने  सगळे घरी पोहचतात आणि त्या निमित्ताने दूरदर्शन  मालिकांच्या




पात्रांबरोबर नव्हे तर तुझ्या बरोबर अंगत पंगत होते . अहाहा !!! काय छान  वाटते सांगू !




जीन्स टॉप्समधील लाडक्या , त्यांच्याच भाषेत  "अगदी एथिनिक " होऊन  जातात . मोबाइल वरचे  हात




प्रार्थनेसाठी जोडले जातात . नव्या पिढीची बोटे ढोल ताशांच्या नादात अगदी लयदार होतात . बाप्पा तुझ्यात






असं काही तरी  आहे की  भारवल्यासारखे  आम्ही तुझ्या भोवती रुंजी घालतो . तु  घरात आहेस म्हणून घराला  




कुलूप लावून बाहेर न जाण्याचा आटोकाट प्रयत्न करतो आणि कधी आमच्या Home चे Sweethome होऊन




जाते हे कळतच नाही . या साठी तुला खुपसारे मोदक !!!!!




           बाप्पा आता हेच बघ रोज नवनवीन विषयांवर लिहिण्याचा फक्त दृढनिश्चय करणारी मी प्रत्यक्षात




 मात्र लिहिती झाले ते तू दिलेल्या प्रेरणेमुळेच . हे माझे लिखाणाचे पहिले पुष्प तुझ्या चरणी अर्पण  !!!!!!




                                                                                                           तुझीच भारती वाळुंज-कपटकर